PRE-EXISTENTIE VAN DE ZIEL EN REINCARNATIE!

PRE-EXISTENTIE VAN DE ZIEL EN REINCARNATIE!

28 januari 2018 0 Door Frederick

In de voorbije tweeduizend jaar is het wegvagen van twee belangrijke en essentiële gegevens in het bestaan van een mens prima gelukt. In de tijd van Jezus, zijn apostelen en discipelen, is de kern van hun boodschap dat de ziel een eeuwig leven heeft en net zolang terugkomt in een nieuwe belichaming tot er een bepaalde staat van perfectie bereikt is. Een boodschap die door velen van zijn volgelingen werd geaccepteerd en geleefd.
Het leer van het conservatieve Judaïsme uit die tijd laat echter een heel ander geluid horen en dat was de reden dat er een heksenjacht gemaakt wordt op de verkondigers van de gnostische leer dat de ziel eeuwig leeft en dat het bedoeling is dat deze haar weg terugvindt naar de Oorsprong. Met de hoofdrolspeler en sekteleider uit die tijd is het (overigens volgens het plan) niet zo goed afgelopen.

In de eeuwen die erop volgen wint de nog jonge christelijke kerk steeds meer aan invloed en in het jaar 553, tijdens het concilie van Constantinopel, wordt de boel hermetisch dichtgetimmerd. Het komt erop neer dat er is bepaald dat de mens zondig wordt geboren en zondig sterft, met weinig kans en hoop op verlichting van straf en dat, door het doen van aflaten (een soort belasting), de eeuwige zielenpijn ietwat kan worden verzacht. Gezien de welvarende staat van de Rooms Katholieke Kerk is het duidelijk dat veel van onze voorouders het ‘zekere’ voor het onzekere nemen en gehoor geven aan deze optie.

Praten met God kan bovendien alleen via daartoe geautoriseerde medewerkers en je bent derhalve als mens voor je zielenheil afhankelijk van de geestelijkheid van deze organisatie.
Sinds het jaar 553 is er vrijwel niets veranderd aan de doctrines van de kerk. Er zijn wat opstanden, mensen die vinden dat die aflaten wel erg ver gingen (Luther en Calvijn) maar in essentie is er niet veel veranderd. De kerk heeft er geen belang bij dat de mens mondig wordt door bijvoorbeeld de inhoud van de bijbel tot zich te nemen.

Kennis is verboden en ongehoorzaamheid leidt naar de brandstapel als favoriet middel van levensbeëindiging. Het gevolg van deze repressie is dat onze voorouders in een continue staat van doodsangst leven en deze angst doorgeven aan de volgende generaties.
  Deze existentiële angst zet zich vast in de genen tot er in deze tijd een langzaam groeiend bewustzijn komt dat er iets fundamenteel fout is! Het gevolg is de leegloop van de kerken die we de afgelopen decennia hebben gezien.

Massaal hebben we het geloof in een kerk en God overboord gegooid; niet beseffende dat we met het badwater ook het kind weg kieperden.
Wat de kerk(en) uitstekend lukt, is om ons in een spiritueel niemandsland te doen belanden. We hebben geen geloof en geen God meer om op terug te vallen. We staan er alleen voor, wetend dat bij iedere adem teug het levenseinde dichterbij komt en dat het dan voor altijd is afgelopen met leegte en …? Oei, wat een vreselijk en hopeloos vooruitzicht! Voor eeuwig weg, zelfs geen wolkje meer om op te zitten; een wolkje waarop je tot het eind der tijden op je harpje had kunnen spelen; kortom, diepe treurnis en vooral uitzichtloosheid!