Gehecht aan het leven met de zintuigelijke ‘zekerheden’!

Met de Paasdagen voor de deur is het wellicht nog eens goed om het proces en de betekenis van de kruisiging te overdenken. Wat heeft de mens Jezus met zijn kruisiging toch duidelijk willen maken? Immers, als hij de zoon van God was had hij toch alle macht en mogelijkheden om deze gewelddadige stervensgang tijdig af te blazen. Maar net zoals Socrates lijkt hij te ‘kiezen’ voor deze wrede fysieke dood; alsof die lichamelijke dood niet het meest erge is wat een mens ook maar kan overkomen.
De mysterieweg (gnosis = kennis) gaat over oorsprong, toestand en bestemming van de ware mens.
In welke mate zijn wij gehecht aan het leven met de zintuigelijke ‘zekerheden’; genoegens en verworvenheden van een leven in de materie? Zekerheden die bij elkaar gehouden wordt door onze zelfhandhavingsdrift; ondersteund en gevoed door bezitsdrang, geldingsdrang en machtsdrift? Is het misschien dat de Groten der aarde doorzagen dat het niet gaat om macht, bezittingen en genoegens? Zou het kunnen zijn dat wij tijdens ons leven ‘het kruis dragen’ van onze gehechtheid aan het fysieke leven met alles wat een leven in de materie aan schijnzekerheden te bieden heeft? Immers, we zijn niet in staat veel van onze bezittingen mee te nemen wanneer alleen onze ziel de reis voortzet in die andere wereld. Maar hoe is het als de ziel, gebonden aan het vergankelijke lichaam, hier niet los van kan komen en daardoor vergaat met het lichaam? Is het bewustzijn dan ook uitgedoofd en is er dan niets meer dan onbewustheid? 
Als intelligente en rationele levende mensen plannen we heel wat af in ons bestaan. Een gezin, huis, vakanties, carrière en nog veel meer. We zijn zo druk met leven en regelen in deze zintuiglijke wereld dat we, gemakshalve, vergeten dat het meest zekere in ons leven met iedere ademhaling naderbij komt. Intussen leven we alsof er geen eind aan komt en houden we ons daar dan ook vooral niet mee bezig. Tot het doek, al dan niet plotseling, valt.
Is dat niet enorm dom voor intelligente en rationele wezens?

“De kruisiging is het symbool van het vrijwillig doden van Jezus door de vijanden van de ware mens, namelijk de zelfhandhavingsdrift met al haar uitwassen. Doordat Christus de ‘oude mens’ gekruisigd heeft en daardoor de voorwaarde voor de opstanding van de nieuwe mens geschapen heeft.”

Hierdoor kunnen wij dezelfde weg gaan.

“De mysterieweg (gnosis, spiritualiteit) gaat over de oorsprong, de huidige toestand en de bestemming van de ware mens, van wie de mogelijkheden tot ontwikkeling in ieder mens aanwezig is.” Konrad Dietzfelbinger

Stel dat we het kruis dragen der vergetelheid en dat de bezigheden in ons dagelijks bestaan niet veroorloven dat er een verstoring komt in de illusies van de zintuiglijke wereld. Maar dat het wel mogelijk is de aandacht te richten op een andere wereld dan die van de zintuigen; een boven-zintuigelijke wereld. Misschien hoeven we dan ‘alleen’ maar door een soort van symbolische kruisdood te sterven om ons te kunnen richten op een wereld van liefde, moed, kracht, goedheid, wijsheid, rechtvaardigheid, gezondheid en gelijkheid.

Ach, is dit niet de wereld waar we allen zo naar snakken en verlangen en die we ons nageslacht zo dolgraag wensen?

Vrolijke Pasen (met veel mooi weer) en een mooie ‘Opstanding’ gewenst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *